Karaoké Aan het strand stil en verlaten De Havenzangers

Aan het strand stil en verlaten

Bij het klimmen van de maan

Ziet men daar een aardig paartje

Zeer van weemoed aangedaan

Liefste ik moet je gaan verlaten

Morgen ga ik weer naar zee

En dan trouwen als ik thuiskom

Hier op Hollands' stille ree

Maar zij sprak ach liefste mijne

Spreek zover niet in het verschiet

Want de zee ligt vol met mijnen

En die dingen zie je niet

Dobb'rend op de woeste baren

Stuurde hij z'n scheepje voort

Maar wat daar opeens gebeurde

Een ontploffing werd gehoord

'T Schip verdween al in de diepte

Angstig keek hij om zich heen

Nergens kon hij redding vinden

Mensenlief waar moet dat heen

Terwijl hij worstelt met de golven

En de dood voor d'ogen ziet

Denkt hij aan z'n liefste meisje

Die hij thuis daar achterliet

Aan het strand stil en verlaten

Ziet men daar een meisje staan

Die al turend en al smachtend

Wacht de komst van haren man

Hij zou immers wederkeren

Hij beloofde haar toch trouw

En dan krijgt zij zo'n verlangen

Word ik toch zijn lieve vrouw

Maar hij keerde nimmer weder

Want de dood waart om ons heen

En zij keerde telkens weder

Aan het strand stil en alleen